Po co ja to piszę?

Pojawiło sie ostatnio w komentarzach takie właśnie nieśmiało zadawane pytanie. Po co ja piszę tego bloga? Sztuka dla sztuki? Nie mam co robić po nocach? Magisterkę piszę z tego? Po co piszę coś co już kiedyś było napisane?

Ano fakt! Moje posty to nie jest tworzenie czegoś nowego. To wszystko już było a ja to jedynie odkrywam na nowo lub odkurzam i układam na półeczkę. Nie tworzę nowej psychologii.

Nie jest to ani naukowe ani zupełnie laickie. Korzystam z wiedzy zdobytej na studiach (i nie tylko) ale staram się ją przedstawić nie tylko w przystępny i zrozumiały sposób ale też taki który "łatwo szybko i przyjemnie" można zaadoptować do gry. Ot na przykład w tym poście: klik klik klik i już coś masz. Gracz nie musi się wysilać aby stworzyć osobowość dla swojej postaci. Test stawia gracza przed ograniczonym wyborem dając jednocześnie niemal nieograniczone możliwości kreacji.

Dosyć tłumaczenia się! Czas na cele. Jaki cel mi przyświeca pisząc te posty?
Wszystko zawarte jest w pierwszym poście: dobra zabawa to dobra postać i dobry scenariusz pasujące do siebie. Najpierw zabrałem się za postać. Jestem na etapie szukania odpowiedzi na pytanie co to znaczy postać. Poprzedni post był planem poszukiwań. Jak tylko dojdę to tego co to jest ta postać to spróbuję ustalić co to takiego "dobra postać". I mam tutaj pewną hipotezę - że dobra postać to taka która ma osobowość. To tylko hipoteza która może się jeszcze zmienić. Ale póki co będę się jej trzymał.
Jest takie zdanie: "Ciekawe jest to co jest psychologiczne". Weryfikuje to zdanie na wielu polach i jak na razie mi sie potwierdza:

• Zwierze staje się ciekawsze kiedy zachowuje się jak człowiek. Koń który umie otwierać zamek czy też pic piwo jest ciekawszy od konia który je siano.
• Człowiek z charakterem jest ciekawszy od człowieka bez charakteru (charakter to odpowiednik psychologicznej osobowości - terminologia jest dość zagmatwana ale to to samo z psychologicznego punktu widzenia). Mówi się też człowiek z osobowością albo że "ten człowiek to osobowość" jako o osobach ciekawych.
• Film który nie porusza jakiegoś problemu psychologicznego (podejmowanie decyzji trudnych, traumatyczne przeżycia, dylematy moralne i cokolwiek tam psychologia ma) jest filmem nudnym. A jeśli do tego postacie są bez charakteru to mamy klapę
  

Oczywiście mówi sie też że nauka jest ciekawa. Astronomia jest ciekawa. Biologia jest ciekawa. Matematyka jest ciekawa. No ale nie oszukujmy się. Trudno bawić się czy budować rozrywkę wokół tych tematów. Bo co - system rpg gdzie można grać liczbą pierwszą w świecie równań różniczkowych :| ? Są rodzynki takie jak Mikrokosmos ale ... i tu powrócę do pierwszego przykładu. W tym filmie przyrodniczym pokazane zostały robaki które zachowują się "ludzko".

Czy to prawda że to co psychologiczne jest ciekawe? Nie wiem. Nie wiem jaka jest prawda - ale poszukiwanie jej jest ciekawe ;p

PS: dla uściślenia. Przez "psychologiczne" rozumiem to o czym się uczę, to co mam na zajęciach. Teorie, hipotezy o tym kim i czym jest człowiek psychicznie. Jak funkcjonuje i działa. Przywoła ważne słowa ważnej osoby "Psychologia to nauka o duszy". I jeśli miałbym tutaj wyprowadzić daleko idącą parafrazę to powiedział bym że staram się na blogu "tchnąć nowego ducha w rozgrywkę" :D