Natknąłem się na ten materiał dzięki staremu znajomemu - Scobinowi. Na facebooku umieścił link do publikacji Polskiego Towarzystwa Badania Gier (brzmi poważnie). Sama publikacja nosi nazwę Homo Ludens.
Jeszcze nie przebrnąłem przez całość ale udało mi się przeczytać i zrozumieć chyba najciekawszy (4 razy więcej pobrań niż inne artykuły) tekst o psychoanalitycznym ujęciu gier RPG. Cały tekst o nazwie "Narracyjne gry fabularne jako droga do nieświadomości" możecie pobrać tutaj.
Specjalnie piszę "przebrnąć" i "zrozumieć" ponieważ nie jest to proste zadanie. Psycholożki Aleksandra Busse-Brandyk, Dorota Chmielewska-Łuczak jak na prawdziwych psychologów przystało używając trudnych wyrazów, ekwilibrystycznych zdań i licznych odwołań do literatury stwierdziły coś co można by streścić do stwierdzenia: rpg są dobre, ale mogą też być złe i to zależy od wielu czynników których nikt nie rozumie i my też nie rozumiemy. Wierzcie mi - psychologowie w ten sposób piszą nie tylko o RPG. Pięć lat próbowali mnie czegoś nauczyć i chociaż to udało mi się zrozumieć. Ale wróćmy do tekstu.
Na początek nieco teorii. Freud oraz jego Id Ego i Superego o których już pisałem. Potem jeszcze trochę ciekawszej teorii Jung i jego Anima, Animus, Cień, Wielka matka, Stary mędrzec itp. Opisane pobieżnie i nieco topornie. Hej - ja to studiowałem a mimo to ciężko mi się to czytało. Serio - oceńcie sami.
Nie zrozumcie mnie źle. To są fascynujące rzeczy i bardzo wartościowe dla każdego MG i gracza który chce stworzyć dobry scenariusz/dobrą postać. Wątpię jednak aby w tej postaci to komukolwiek pomogło.
Zróbmy mały test. Poniżej podaję kilka wyrazów z tektu. W komentarzach napiszcie ile z nich rozumiecie:
- ludyczny
- indywiduacja
- wgląd
- mechanizmy obrony Ego
- treść Cienia
- tendencje eskapistyczne
Jedno zdanie szczególnie przypadło mi do gustu: "MG /.../ może wygenerować w bohaterach określone zachowania czy symptomy, które przez mechanizm projekcji, a następnie introjekcji przeniesionych na postać treści lub identyfikacji z nim, mogą zostać zintegrowane przez Ego gracza. " Przyznam, że trochę mi zajęło zrozumienie.
Nie mniej jednak warto przebrnąć do końca. Nie dowiadujemy się niczego konstruktywnego co nie jest wiedzą powszechną ale sama lektura może dać nam pewne inspiracje do prowadzenia lub odgrywania postaci. Głównym tematem jest nieświadomość, która dla człowieka jest pewnym buforem. Jeśli coś nam nie pasuje w życiu (np: chcemy zrobić krzywdę pani w ZUS'e) a wiemy, że taki akt może się nie spodobać wielu osobom to spychamy to do nieświadomości. Dla lepszej wizualizacji powiem że w podświadomości trzymamy Slasnesha i Khorna. I te mroczne myśli sobie tak siedzą a my uśmiechamy się do okienka w ZUS'e. Ci których nazywamy nienormalnymi nie potrafią szczelnie zamknąć drzwi do podświadomości.
Nie jest to do końca tak proste jak to opisałem za zasadniczo na tym to polega. Problem z tym, że zamykamy / spychamy do podświadomości razem z tymi myślami (Slaaneshem i Khornem) wiele innych emocji. Emocji które są fajne. Dowcipy, filmy, książki, sny i fantazjowanie to takie podglądanie co tam jest. I człowiek ma radochę jak może sobie po oglądać swoją podświadomość. Serio - jak małe dziecko.
RPG jest jednym z wielu sposobów kontaktowania się ze swoją podświadomością. Autorki tekstu przestrzegają o negatywnych skutkach nie bardzo precyzując co to za zagrożenia. Według mnie jednak gry, internet i media są większym zagrożeniem.
Na koniec - dowód. Dowcipy często wykopują z naszej podświadomości pewne brudy aby je ośmieszyć. Dla naszego psyche to poważna sprawa a tym samym większy ubaw. Zauważyliście, że najśmieszniejsze dowcipy są o wydzielinach? Poniżej jest filmik z dowcipu który ma swoją własną mroczną historię, opowiadany w kuluarach od wielu dziesięcioleci. W dzisiejszym czasach ludzie nie mają oporów aby opowiadać. Nie mniej - jeśli masz poniżej 19 lat i / lub jesteś wrażliwy to nie oglądać tego dowcipu.
THE ARISTOCRATS!
